 |
 |
 |
|
|
 Eyjafjallajökull Eyjafjallajökull er eitt stærsta eldfjall á Íslandi og eitt af fáum sem flokka má sem eldkeilu,en sú gerð eldfjalla er algeng víða um heim. Fjallið er um 1660 m hátt og ílangt austur-vestur. Undirhlíðarnar eru brattar og að miklu leyti gerðar úr móbergi frá jökulskeiðum. Ofan 500-600 m er brattinn minni. Ofan 900-1000 m hæðar er fjallið þakið jökli. Efst á Eyjafjallajökli er lítil askja (sigketill), 2-2.5 km í þvermál. Askjan er þakin jökli en eftir ummerkjum að dæma er hún grunn. Askjan er opin mót norðri þar sem brattur skriðjökull, Gígjökull, fellur niður á láglendi. Nokkrir klettar standa upp úr jöklinum á börmum öskjunnar. Þeirra á meðal eru Innri og Fremri Skoltur, Goðasteinn, Guðnasteinn og Hámundur (hæsti tindur jökulsins). |
Veturinn 1999-2000 sýndu mælingar landris og aukna skjálftavirkni við Eyjafjallajökul. Hliðstæður atburður varð 1994. Þessir atburðir benda til aukins aðstreymis kviku sem gæti leitt til eldgoss í Eyjafjallajökli. Vitað er um eldgos í Eyjafjallajökli 1612 og 1821-1823. Litlar heimildir eru um fyrra gosið en nokkrar um það seinna. Bæði virðast hafa verið fremur lítil. Gosið 1821-1823 varð í tindi fjallsins, að því er virðist í norðvesturhluta öskjunnar. Jökulhlaup komu undan Gígjökli meðan á gosinu stóð.
Haustið 2000 kom skyndilega jökulvatn í Lambafellsá sem á upptök í Svaðbælisheiði. Við athugun kom í ljós að ný kvísl rann undan jöklinum rétt vestan við upptök Laugarár. Efnagreiningar sýna að kvíslin ber ýmis einkenni jarðhitavatns. Þessi aukning í jarðhita á svæðinu er trúlega afleiðing atburðanna 1999-2000, þegar kvika barst hátt upp í jarðskorpuna undir sunnanverðum Eyjafjallajökli.
Hér að neðan eru nokkrar ljósmyndir af Eyjafjallajökli, teknar úr lofti í júlí og desember 1999. Á þeim eru þekkt örnefni og nokkur mismunandi sjónarhorn á jökulinn. Þessar myndir ættu að geta komið að gagni til samanburðar, ef breytingar verða á jöklinum. Í vinstra horni myndanna sýna hornklofar frá hvaða sjónarhorni myndirnar eru teknar.
Þróun frá 2002
Þann 27. janúar 2002 varð vart við jarðhita í jökulsprungum efst á Eyjafjallajökli. Úr tveimur sprungunum lagði daufa brennisteinslykt auk þess sem vottaði fyrir gufu. Sprungurnar eru á kolli sem rís öskjurimanum í suðvesturhorni öskjunnar. Kollur þessi er nafnlaus en u.þ.b. mitt á milli Goðasteins og Guðnasteins. 8. og 9. mynd sýna staðinn.
Síðan 2002 hefur ekki orðið vart við breytingar sem tengjast jarðhita í Eyjafjallajökli. Jökullinn hefur rýrnað hratt frá 1999. Samhliða flugi yfir Mýrdalsjökul er fylgst með Eyjafjallajökli og munu markverðra atburða getið á þessari síðu ef þeir gerast.
|
|
|